ตระกูลช้าง

ตระกูลช้าง

ช้างในตระกูล พรหมพงศ์ มีลักษณะดังนี้ เนื้ออ่อน ขนอ่อนละเอียด ขนงคิ้วสูง มีกระขาวทั่วตัวดังดอกกรรณิการ์ ท้ายต่ำกว่าหน้า ขนหลัง ขนหู ขนปาก ขนตายาว ขนขึ้นขุมละ ๒ เส้น อกใหญ่ งาดุจสีจำปา งวงเรียวรัด สั้นงาม ประกอบด้วย ช้าง ๑๐ หมู่ ฉัททันต์ อุโบสถ เหมหัตถี มงคลหัตถี คันธหัตถี ปิงคัล ดามพหัตถี บัณฑรหรือนาคันธร คังไคย และกาลวกะหัตถี
     ตั้งอยู่ทางด้านทิศเหนือของพระเมรุมาศ มีรายละเอียดดังนี้
๑. พระเศวตกุญชร เป็นช้างเผือก มีงายาว เป็นช้างคู่พระบารมี ของรัชกาลที่ ๙ เป็นช้างสำคัญในตระกูลพรหมพงศ์
๒. กรินทปักษา กายเป็นช้าง พื้นสีดำ ใบหู หางคล้ายนกสีชาด
๓. ฉัททันต์หัตถี กายสีขาว หางเท้าสันหลังสีแดง งาเป็นแขนง เป็นพญาช้าง มีกำลังสูงสุดเหาะไปในอากาศได้ เดินรวดเร็วมาก
๔. คังไคยหัตถี กายดั่งสีน้ำไหล (สีเขียวน้ำทะเล) มีลักษณะสูงใหญ่ สมบูรณ์งดงาม เกิดบริเวณลุ่มน้ำคงคา
๕. เหมหัตถี กายดั่งสีรัศมีทอง มีกำลังมาก
๖. ปิงคลหัตถี กาย สีตาและเล็บ เป็นสีเหลืองเหลือบน้ำตาล ดั่งสีตาแมว
๗. อุโบสถหัตถี กายดั่งสีทองนพคุณ เดินได้รวดเร็ว เหาะไปในอากาศได้ อยู่บริเวณป่ากรรณิการ์ ส่วนหนึ่งของป่า
หิมพานต์ มีนางช้าง ปีตวรรณ เป็นบริวาร
๘. กุญชรวารี กายเป็นช้าง มีหางเป็นปลา
๙. ดามพหัตถี กายสีดั่งทองแดง ขนหางคล้ายดอกบัวแดง ลักษณะสูงใหญ่ มีอานุภาพห้าวหาญในการศึก
๑๐. บัณฑรหัตถี กายสีดั่งรัศมีเงิน มีอีกชื่อหนึ่งว่า นาคันธร ห้าวหาญองอาจในการสงคราม

ภาพที่เกี่ยวข้อง